جست و چشم بر راه سپيد كرد ولى ظاهرا به سبب كثرت استغراق استاد در مهام امور علمى با همه عنايتى كه به اين دوستدار دارند از دريافت جواب بىنصيب ماند ناچار سخن فرا بريد و كار به قضا باز گذارد و عذر پيش آورد و بر كرم بزرگان تكيه كرد و اين بيت در خاطر بگردانيد . جواب نامه طمع داشتم ندانستم * كه شاه‌باز قضا مرغ نامه برگيرد 3 - مختصات املائى رسم الخط در اين كتاب همانند ديگر كهنه كتابهاست از جمله : 1 - نوشتن پ و چ با يك نقطه مانند بديد به جاى پديد و هيج و جشم به جاى هيچ و چشم و نظاير اين‌ها و رعايت قاعدهء دال و ذال در غالب موارد . 2 - نوشتن آنكه و آنچه و هر چه و كه و هيچ چيز به صورت آنك و آنج و هرج و كى و هيجيز . 3 - حذف همزه بعد از پاره‌اى از حروف اضافه و ادات و حذف همزهء « است » در موارد خاص مانند : ازين به جاى از اين جزين به جاى جز اين ازيشان به جاى از ايشان ويست به جاى وى است چهار چيزست به جاى چهار چيز است آنست به جاى آن است بزرگست به جاى بزرگ است بيستاد به جاى بايستاد و نظاير اين‌ها 4 - اثبات همزهء بعد از الف مانند : عالم دانا است - آفريدگار همهء اولها است - رزق غذا است . 5 - نوشتن : رسايل و سخن روايى و گويى و آيينه و نظاير آن به صورت صحيح به جاى آنچه گاه رسائل و سخن روائى و گوئى و آئينه مىنويسند . 6 - نوشتن كلماتى چون : رويت و وراثت و معرفت و غيبت و حيات موافق رسم الخط عربى آنها به صورت : روية و وراثة و معرفة و غيبة و حيوة . 7 - كسرهء اضافه بعد از « ها » ى جمع كه اشباعى و به صورت « يا » نوشته مىشود